Zebrrra

„Nie mam w zwyczaju, i z reguły nic dobrego z tego nie wynika, rozdrapywać dawnych niepowodzeń, robić prywatnej listy osób, które kiedyś mnie zawiodły. Staram się nie tracić czasu na wspominanie i wypominanie spraw z rodzaju: „ a jednak było”, mimo że „już minęło”. Za każdym razem więc, gdy nieoczekiwanie dopadają mnie opinie czy słowa wypowiedziane po to, żeby zabolały, natychmiast przypominam sobie powiedzenie jednego z moich przyjaciół: „Zostaw, wyrzuć, zapomnij – to problem tego, kto je wypowiedział, nie twój”. Takie podejście do życia nie jest łatwe, ale spróbować warto. Z jednym „ale” – do tego trzeba dorosnąć. Do pozbycia się małostkowości, oczyszczenia przestrzeni wokół siebie ze złych emocji, do wykreślenia z notesu numerów telefonów, pod którymi nie może czekać nas nic serdecznego, i wreszcie do mówienia tego, co naprawdę myślimy, nawet jeśli w odwecie to ten ktoś wymaże ze swojego kalendarza numer naszego telefonu. Mimo to warto się odważyć, bo to wielka szansa, że życie w końcu przyprowadzi pod nasz próg dobre uczucia, lojalnych przyjaciół, wiarę w ich i naszą bezinteresowność. (…)